Toneelgroep Altstadt
Nikolaj wil zijn schuld openbaar maken. Zijn bekentenis ligt klaar om de wereld in te gaan, maar voordat hij die stap zet, legt hij zijn woorden voor aan een monnik. Wat zoekt hij eigenlijk: erkenning, bevestiging, vergeving?
Of is ook een biecht een vorm van ijdelheid? In deze voorstelling, gebaseerd op een destijds verboden hoofdstuk uit Dostojewski’s Demonen, is het geweten de belangrijkste gesprekspartner.
Hoe oordelen we over onszelf en over anderen? Kunnen we iemand vergeven die schuld bekent? En kunnen we onszelf vergeven?
