Xam (16 jaar) staat in het kleedhokje van het zwembad klaar. Ze hoort gillende meisjes, bonkende jongens, maar zij gaat doen wat ze het liefste doet: zwemmen.

Badpak aan, handdoek over haar schouder, maar plots weet ze niet meer hoe het hokje open moet. En dat terwijl ze er vroeger nooit bij stilstond. Vanuit dit hokje wordt deze diepzeediva overspoeld met Sjengen, orka’s, Disney and all that jazz. Was het op aarde maar zoals diep in de zee waar het niet uitmaakt of je vinnen blauw of oranje zijn, maar je gewoon bestaat. Een grenzeloze wereld die ze als 4-jarige vanzelfsprekend vond. Ze zwom toen al vastberaden tegen de stroom in, omdat ze haar eigen broek weigerde en de rokjes van haar zus stal.